Na wiklinowym stoliku stojącym niedaleko krzesła leżał zaokrą­glony kawałek czegoś, co wyglądało na drewno wyrzucone przez fale na brzeg. Zastanowiło go, skąd to pochodzi; leżało na eksponowanym miejscu, niczym jakiś skarb. Ludzie bardzo tu sobie cenili drewno. Mieszkańcom nie wolno było nim handlować, a wątpił, aby kupcy Sidhowie dostarczali je ludziom pod jakąkol­wiek postacią. Przyszło mu do głowy, czy by nie sprezentować go trochę Helenie, może deskę ze swojego domku; musiał jakoś zmyć hańbę, którą się okrył. Koło okna, spoglądając w dół na alejkę, stał wysoki, kolum­nowy wazon z ceramiki z trzema liściastymi patykami, które wydały z siebie jeden mały, żółty pączek. Podszedł i powąchał go, ale nie poczuł żadnego zapachu.

(Reklama: , dealer volvo wielkopolskie ,gorgiel )